19-05-08

de voorzitter

Zalig om de dag te beginnen met een wandeling in de polder. Diezelfde polder waar hard gewerkt wordt aan dijken en overstromingsgebieden. Ik vroeg me al vaker of hoe die arbeiders in godsnaam weten hoe eraan te beginnen. En waarom die hoop zand nu net naar die plaats moet verhuizen.

Vandaag hadden we de tijd, dus trokken we ook wat verder door. Toen we terug op de weg belandden, hield een dikke auto ons tegen. Of om precies te zijn: het kostuumpje dat erin zat. Cravat vroeg naar onze naam en de reden waarom we ons daar bevonden. Ik voelde me geschoffeerd. Wilde niet antwoorden. Jerome dacht duidelijk hetzelfde en vroeg wie Cravat was.

Cravat: Ik ben de landgraaf.
Wij: ?
Cravat: De voorzitter van de polder.

Blijkbaar heeft het bedrijf de Polder last van vandalisme en wilde Cravat hier een einde aan maken. Daar waren wij het roerend mee eens, maar toch wilden we onze naam en adres niet geven aan een wildvreemde die zich niet kon legitimeren. We wandelden weg.

Later op de dag werd Jerome in de auto tegengehouden door een Nederlander. Hij was onderweg, moest een vliegtuig halen en zat met een enorme koffer in zijn auto. Vol messen. Kost normaal gezien 500 euro. Maar hij verkocht ze voor 100 euro. Om er vanaf te zijn. Jerome liet deze buitenkans aan zich voorbij gaan.

Er gebeuren rare dingen rondom mij!  

17:22 Gepost door veerle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: polder, cravat, louche typen, urbanus |  Facebook |

Commentaren

De wereld is om zeep, Veerlelief.

Gepost door: Lene | 19-05-08

De commentaren zijn gesloten.