21-06-08

schok

Als kind had ik er al last van, maar echt erg werd het tijdens mijn studentenperiode: slaapwandelen. Meerdere keren moest ons moeke me terug naar mijn bed begeleiden als ik weer eens op stap was in de badkamer of op de zolder. Op kot verstopte ik elke avond mijn huissleutel op een andere plaats, in de hoop dat de slapende ik die niet zou vinden, zodat ik de straat niet zou opgaan.

Ook op bivak leidde de situatie meermaals tot hilariteit van leiding en leden, ik was the joke of the day. Gelukkig verbeterde het enkele jaren geleden toch wat.

Gisterenavond ging ik op een heel erg deftig uur slapen. Mijn telefoon wekte me om half 4 's nachts. Ik bevond me mét telefoon in de kelder. Een schok! Ik slaapwandel dus nog steeds!

Daarnet heb ik nagekeken wie me nu gebeld heeft, ik kan me niet herinneren of ik met haar gesproken heb of niet. Misschien toch maar een sms'je sturen om me al te verontschuldigen.  

10:54 Gepost door veerle in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ik praat in mijn slaap. Hele conversaties. Soms komen er werkelijk nog zinnige dingen uit, want mijn lief heeft niet altijd door dat ik slaap.

Johan vindt het gelukkig wel "gezellig". :-)

Gepost door: Lene H. | 21-06-08

de dag Ik wacht op de dag dat je slaapwandelend begint te bloggen :)

Gepost door: Charles | 22-06-08

De commentaren zijn gesloten.