veerle blogt

Perre zat in mijn entourage. Niet van heel dichtbij, maar wel aanwezig.

Hij was de befaamde chauffeur uit mijn Godfathers-verhaal. En hij lag vandaag ook gewoon dood op zijn zetel. De bleke snoet van mijn broer daarnet aan de toog vergeet ik nooit meer.

Straks draai ik enkel échte rock 'n' roll in het café.

Gisteren werd de AB Box bevolkt door liefhebbers van the Godfathers en daar mocht ik niet ontbreken. De mannen zetten in met een stuk of 5 van mijn old time favourites en konden daarna dus nog weinig verkeerd doen.

Terwijl we getrakteerd werden op anderhalf uur onvervalste échte rock 'n' roll, dwaalden mijn gedachten eventjes af naar die eerste keer dat ik hen aan het werk zag. Als ik me niet vergis in Rockglabbeek. God zij dank voor oudere broers, door zijn toedoen mocht het kleine zusje mee. 

We stapten in het mini'ke van JvdP. en cruisten naar de Limburg. Ik zat achteraan en vertolkte de rol van barvrouw, toen al. Er stond namelijk een bak bier naast me en telkens de chauffeur teken gaf, moest ik een flesje naar voren reiken. De lege flesjes gooide hij zonder meer de autostrade op. De hele rit heb ik ze ferm geknepen, maar het was wél rock 'n' roll. Het optreden van the Godfathers was de kers op de taart.

Ook gisteren was het van dat. Héél veel publiekslievelingen, waaronder Walking Talking Johnny Cash-blues (!!) en covers van the Sex Pistols en the Ramones. Met een hele grote glimlach stapte ik de AB weer buiten, de luxe-editie van Hit By Hit in mijn achterzak. Hell yeah!